Kimsesiz kalmanın gururundan nasıl vazgeçtik. Camlar avuçlarımızda parçalanırken kanımızı sakin sakin izlerdik. Kırılışların zaferiydi bizi avutan. Bu yüzden ağlarken dünyanın en güzel kadınıydım...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder