Hiç gelemedigin şehrimin, bir kez olsun önünden geçemediğin evimin odasından, asla tutamayacagin ellerimle yazıyorum bu satırları sana. Dışarıda insanlar var sevgilim. El ele dolaşanlar, işine yetişmeye çalışanlar, çocuğunu dolaştıranlar. Dışarıda güneş var sevgilim. Yazları cok sıcak olur. Akşamüstleri vazgeçilmez. Sahiline ömür verilir. Ama hic göremeyeceksin ki. Aramızda kac kilometre var bilmiyorum. Çünkü bizim aramızda aşılamayacak olan uzaklıklar var. Ayrılıklar var sevgilim. Asla kavusamamak var. Aynı mahallede yaşıyor olsak bile yüzlerce kilometre uzakta olmayacak mıyım kokuna? Nasıl bu kadar uzadı yollar? Nasıl aşılmaz oldu engeller? Nasıl gelinmez oldu şehirler? Nasıl dokunamaz olduk birbirimize? Umduğun gibi mutluluk dilemeyecegim. Benimle olamadın başkasıyla ol dileklerinde asla bulunmayacagim. Çünkü ben bugüne kadar,ne büyüdüğüm icin oyuncağımi, ne yırtıldi diye fotoğrafımi, ne bitti diye kalemimi, ne yıkıldı diye hayallerimi bir başkasına hiçbir zaman vermedim. İyi ol, sakin ol, başarılı ol ama başkasıyla mutlu olma...
Elçin Gelir
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder