umudumdun..Mavimdin.

umudum,Mavimdin sen...
gökyüzü gibi sonsuzdun...
beni baştan başa mutlu eden iyi adamdın sen
aslında başlamadan bitmiştik biz
bunu göremedik biz
sen beni en yanlış zamanda sevmiştin
yada sevdiğini zannetmiştim...
benim canım yanmasın diye çok ugraşırdın mesela
ama şimdi o bütün canımı yakan sensin
sevgilim diye hitap ederdik birbirimize
yanyana gelince iki utangaç aşık çocuklar gibiydik seninle
öylesine masum...
zaman bile daha yeni alışmıştı bize
biliyordum; zaman elbet bitecekti  birgün bizim için
ama sen erken davrandın bana "git" dedin
"ayrılmamızdan başka hiçbir çaremiz yok. Sonumuz iyi bitmeyecek
üzüleceksin, dayanamazsın unut...." dedin
 "unutamam" demiştim...
"herzaman üzüleceğine birkere üzül unutursun geçer" dedi
bitmiştim...kahrolmuştum..
umudum dediğim,tek mavim  o, diye gökyüzünü sildigim
adam  beni bir "unut geçer" kelimesiyle sonlandırmıştı...
bir saniye bile kaybolsam yanından ne yapar ne eder  yanıma gelirdi
gözleriyle gözlerime anlam kazandırırdı...
şimdi bir yabancı gibi yanımdan öylece geçip gidiyor..
Ne acı !
sevgilimdin sen, korkarak utanarak sevdiğimdin...
masumduk oysa... utanırdık  birbirimizin gözlerinin içine bakmaktan
işte biliyordum bu aşktı!!
ama değiştin...
ve
gittin
aramızda kilometrelerin bile anlam yitirdiği kadar mesafe var öylesine uzak ki..
"Niye bitti?" diye sordugumda
"senin için, bizim için" demiştin
benim için bizden  vazgeçmişti o,
ama ben onu her haliyle kabul ederken
O beni doğrularımla kabul etmedi
Yalnız kalmıştım kendi karanlığımda
ve ben giderek  daha siyahlaştım..
Çünkü O benim Mavimdi..
Onu sevince siyahımın  mavi tonu olmuştu
şimdi biraz daha renksizleşiyorum...
şimdi  ne deniz mavi, ne de gökyüzü
mavi seninle birlikte gitti bu şehirden...

 umudumdun..Mavimdin..
ben senin için gökyüzü,denizi silmiştim gözlerimden
yalnızca sen vardın gözlerimde...


                                                                       Dreamer