İmkansız olduğunu bile bile;

Kendime bile itiraf etmekten korkuyorum.Sahi neydi bunun adı?Aşk mı?Hayranlık mı?Güzelliğinden etkilenip kısa süreli bir beğenme arzusu mu?Kafamı kurcalayan o kadar çok soru var ki,onu ilk gördüğümden beri bunun olmasından korkuyordum.Başta sadece ondan etkilenip,hayranlık duygusu sanıyordum.Ama gitgide ona bağlanıyordum.Başkası duysa kesinlikle gülerdi halime.Hoş kendime bile itiraf etmekten korkuyordum...

İmkansız aşktı bu.En olmaması gereken zaman da en olmaması gereken kişiye aşık olmuştum.Yüreğime söz dinletemiyordum.O kadar güzeldi ki,simsiyah saçları,bembeyaz teni ve muhteşem bir gülüşü vardı.O güldümü herşeyi unuturdum.Öyle tatlı bir bakışı vardı ki,böyle güzel gözlü birine rastlamadım daha önce.Zayıf,narin elleri ve doğal,saf güzelliğiyle hemen dikkatleri üstüne çekerdi.Tatlı hoş sohbeti,mütevaziliği ve o sevecen ruhuyla gözümü kapadığımda bile unutmak mümkün olmuyordu hayalini...

Artık emindim duygularımdan.Bunun adı aşktı.Her ne kadar imkansız olsada,her ne kadar gülünç olsada,evet evet,emindim aşktı bu.Hemde imkansız aşk...


Herşeye rağmen
Herkese inat
İmkansız olduğunu bile bile,
Kendime bile inat
Seviyorum seni
Ölesiye... 




                           Özgür Pamukcu